Coronavirus COVID-19

Informatie voor UZA-patiënten en bezoekers | Reserveer hier een afspraak voor een PCR-test
Meer details Meer details

"Vetzakje" past niet in taboedoorbrekende communicatie

"Vetzakje" past niet in taboedoorbrekende communicatie

Datum: 
03/06/2022

Lezersbrief: “Vetzakje” past niet in taboedoorbrekende communicatie over obesitas bij kinderen en jongeren

Respons op  De Standaard - "Als het maar geen vetzakje wordt…” (02/06/2022)

Als coördinerend arts van één van de grootste ambulante Vlaamse multidisciplinaire centra voor diagnostiek en behandeling van kinderen en jongeren met obesitas; las ik het artikel “Als het maar geen vetzakje wordt…” met enige verbazing. De huidige obesitaspandemie bij kinderen en jongeren kwam de laatste weken verschillende keren in de media en is een werkelijk gezondheidsprobleem. De aangehaalde benaderingen van anonieme getuigenissen komen niet echt overeen met hoe de huidige multidisciplinaire teams werken die gespecialiseerd zijn in de zorg voor kinderen en jongeren met obesitas. Er is recent het ‘Obesitas Platform België’ (OPB) opgericht door experten in het vakgebied net om de zorg en kennis gestroomlijnder en toegankelijker te maken (BASO België).

In de multidisciplinaire centra wordt gestreefd naar een aanpak op maat voor elk kind of jongere, waarbij het doel niet is om extreem te gaan diëten of af te vallen. De focus ligt niet zozeer op de kilo’s of een bepaald schoonheidsideaal, maar er wordt wel getracht de gezondheidsrisico’s naar later toe te verminderen en het mentaal welbevinden te verhogen om zo ieder kind de kans op een zo gezond mogelijk leven te bieden. Het is nu eenmaal een realiteit dat obesitas op kinderleeftijd gekoppeld is aan een verhoogd risico op het vroegtijdig ontwikkelen van hart- en vaatziekten, diabetes mellitus type 2, gewrichtsklachten, bepaalde kankers…

Het is aan de huidige maatschappij om de dialoog open te trekken en te stoppen om deze kinderen met de vinger te wijzen. Er zijn ondertussen veel meer wetenschappelijke inzichten over de transgenerationele cycli van programmatie van obesitas; de betrokkenheid van bepaalde onderliggende fysiologische mechanismen omtrent honger/verzadiging en emotioneel eetgedrag die inzicht kunnen geven in het multifactoriële karakter van de aandoening. Er is nood aan veel bredere ondersteuning voor het geven van bewegingskansen aan kinderen (denk maar aan meer speeltuinen of extra sporten op school) en het verspreiden van kennis over een gezond, gevarieerd eetpatroon en eetgedrag (wat veel breder ligt dan enkel de voedingsdriehoek aanleren op de lagere school). Het wordt tijd dat wij als maatschappij onze kinderen op de eerste plaats zetten en niet wachten tot er sprake is van obesitas. En ja, daar horen ook de moeilijke gesprekken bij; het benoemen en bespreekbaar maken van het onderwerp; op een respectvolle manier. Hier horen de woorden ‘dik’ en ‘vetzakje’ dan ook absoluut niet meer bij.

Dr. Karolien Van De Maele (pediatrische endocrinologie UZA), mede namens prof. dr. Kim Van Hoorenbeeck en prof. dr. Stijn Verhulst (diensthoofd pediatrie UZA)

Blijf op de hoogte van nieuws in het UZA via Twitter @uzanieuws en Facebook