Heupbreuk
Een heupbreuk is een breuk van het dijbeen (femur), het langste en sterkste bot van het lichaam.
Synoniemen
Wat is een heupbreuk?
Dit is een breuk van het dijbeen (femur), het langste en sterkste bot van het lichaam. De breuk kan op verschillende plaatsen voorkomen: nabij de heup, in het midden van het dijbeen of bij de knie.
Oorzaken
Bij jonge mensen ontstaat een femurfractuur meestal door hoog-energetisch trauma, zoals een verkeersongeval of een val van grote hoogte. Bij ouderen, vooral met osteoporose, kan een simpele val voldoende zijn om het dijbeen te breken.
Symptomen
Direct na het letsel is er hevige pijn, zwelling en soms een zichtbare standsafwijking van het been. Het been kan korter lijken of scheef staan. Lopen is vrijwel onmogelijk. Bij de zogenaamde open fracturen steekt het bot door de huid, wat extra risico op infectie geeft.
Diagnosestelling
De arts stelt de diagnose via lichamelijk onderzoek en röntgenfoto’s. Soms is een CT-scan nodig om de breuklijn en eventuele bijkomende schade beter in beeld te brengen, vooral bij complexe of gewrichtsfracturen.
Behandeling en nabehandeling
Behandeling
De meeste femurfracturen worden operatief behandeld. Het type ingreep varieert naargelang de plaats van de breuk.
Globaal genomen kan men stellen dat een fractuur die buiten het heupkapsel loopt gefixeerd wordt met een plaat met schroeven of met een nagel met schroef naar de heupkop om deze om zijn plaats te houden en zo te laten helen.
Bij een fractuur die binnen het heupkapsel loopt, is de bloedvoorziening mee afgescheurd, waardoor de heupkop het risico loopt af te sterven. In deze situatie is een heupprothese meestal de aangewezen ingreep.
Nabehandeling
Na de operatie start een revalidatieprogramma met fysiotherapie om de spierkracht en beweeglijkheid te herstellen. Volledig herstel duurt meestal enkele maanden, afhankelijk van leeftijd, fractuurtype en algemene gezondheid.
Klinische studies
Elk jaar nemen er in het UZA heel wat patiënten deel aan klinisch onderzoek via de dienst waar ze behandeld worden. Zij worden door hun arts gevraagd om hieraan eventueel deel te nemen. Soms zijn er echter ook studies waarvoor gezonde vrijwilligers gezocht worden.
