Elleboogfractuur
Een elleboogbreuk is een breuk van een of meer botten van het ellebooggewricht.
Wat is een elleboogbreuk?
Een elleboogbreuk is een breuk van een of meer botten van het ellebooggewricht: het opperarmbeen (humerus), spaakbeen (radius) of ellepijp (ulna). Dit kan de stabiliteit en beweeglijkheid van de elleboog beïnvloeden.
Oorzaken
Elleboogbreuken ontstaan meestal door een val op een uitgestrekte arm, sportletsels of een ongeluk. Bij ouderen komt het vaker voor door broze botten (osteoporose).
Symptomen
Belangrijke klachten zijn hevige pijn, zwelling, blauwe verkleuring en soms zichtbare vervorming van de elleboog. Bewegen van de arm is vaak moeilijk of onmogelijk. Soms treden tintelingen of gevoelloosheid op door beknelling van zenuwen.
Diagnosestelling
De arts onderzoekt de elleboog en maakt meestal röntgenfoto’s om de locatie, ernst en eventuele verplaatsing van de breuk te bepalen. Bij complexe breuken kan aanvullende beeldvorming zoals een CT-scan nodig zijn.
Behandeling en nabehandeling
Behandeling
De behandeling hangt af van de soort en stand van de breuk:
- Gips of brace bij stabiele breuken
- Repositie (rechtzetten) gevolgd door immobilisatie
- Operatie met plaatjes, schroeven of pinnen bij verplaatste of instabiele breuken
Nabehandeling
Na immobilisatie of operatie volgt oefentherapie om de beweeglijkheid en kracht van de elleboog te herstellen. Herstel kan enkele weken tot maanden duren. Vroege revalidatie helpt stijfheid te voorkomen en bevordert volledig functioneel herstel.
Klinische studies
Elk jaar nemen er in het UZA heel wat patiënten deel aan klinisch onderzoek via de dienst waar ze behandeld worden. Zij worden door hun arts gevraagd om hieraan eventueel deel te nemen. Soms zijn er echter ook studies waarvoor gezonde vrijwilligers gezocht worden.
