MITRATAB-AF

Voorkamerfibrillatie (VKF) is de meest voorkomende hartritmestoornis ter wereld en patiënten die aan deze ziekte lijden, hebben een verhoogd risico op klontervorming. Dit kan leiden tot een beroerte of een bloedklonter elders in het lichaam. Bloedverdunners worden gebruikt om deze complicaties van VKF bij hoog-risico patiënten te voorkomen. Het gebruik van bloedverdunners gaat echter gepaard met een toename van het bloedingsrisico, vooral bij oudere patiënten en patiënten met bijkomende onderliggende aandoeningen. 

Wij hebben in voorgaand onderzoek aangetoond dat een belangrijke lekkage of insufficiëntie van één van de hartkleppen (de mitralisklep) het risico op klontervorming bij VKF-patiënten mogelijk kan verminderen. De MITRATAB-AF studie is een wetenschappelijk onderzoek in het kader van een doctoraat in de medische wetenschappen waaraan naar verwachting 50 patiënten zullen deelnemen. De studie is bedoeld om het verband tussen deze lekkende mitralisklep en het risico op klontervorming bij VKF-patiënten verder te onderzoeken. In de klinische praktijk krijgen patiënten met een ernstig lekkende mitralisklep uiteindelijk vaak een chirurgisch herstel door het inhechten van een ring in deze klep, zodat deze niet meer lekt. Een alternatieve behandeling, voor patiënten die te zwak zijn om een operatie te ondergaan, betreft een herstel van de mitralisklep via de lies waarbij één of meerdere clipjes (MitraClip™) worden geïmplanteerd om de klep minder te doen lekken.

Bij deze patiënten gaan we bloedstalen afnemen voorafgaand aan de klepingreep, alsook voor ontslag en zes maanden na het herstel van de mitralisklep. Op die manier kunnen we onderzoeken of de lekkende mitralisklep een effect heeft op de klontervorming en of dit effect verdwijnt nadat de mitralisklep werd hersteld.

Als het beschermende effect van deze lekkende mitralisklep op klontervorming kan worden bevestigd, kunnen onze bevindingen een belangrijke invloed hebben op de klinische praktijk. Het gebruik van bloedverdunners bij patiënten met een belangrijke lekkage van de mitralisklep zou verder kunnen worden geoptimaliseerd, waardoor bloedingen beter kunnen worden voorkomen zonder het risico op een beroerte te verhogen.

Patiënten komen in aanmerking om deel te nemen als ze >18 jaar oud zijn, een ernstige mitralisklepinsufficiëntie hebben en geen mitralisklepstenose of belangrijk overig hartkleplijden hebben. Daarnaast worden er 10 patiënten in de controlegroep van de studie geïncludeerd dewelke geen belangrijke mitralisklepinsufficiëntie hebben, maar wel lijden aan VKF en hiervoor een ablatie procedure ondergaan.

Patiënten worden gevraagd om een extra bloedafname te ondergaan de dag van opname (daags voor hun ingreep), alsook daags voor ontslag uit het ziekenhuis en ongeveer zes maanden na afloop van het klepherstel. De bloedafnames worden zoveel als mogelijk gecombineerd met de standaard bloedafnames zodat het totaal aantal bloedafnames zoveel als mogelijk beperkt blijft. Op deze bloedstalen worden verschillende stollingsfactoren geanalyseerd om het effect van de lekkende mitralisklep op de stolling uitvoerig te onderzoeken. Verder wordt bevraagd of de patiënten bloedingssymptomen hebben gehad voorafgaand aan het klepherstel, alsook in de periode nadat de mitralisklep werd hersteld.