Angiografie

Een angiografie is een onderzoek van de bloedvaten aan de hand van röntgenfoto’s waarop de bloedvaten zichtbaar zijn dankzij contrastvloeistof. Het middel wordt rechtstreeks in de bloedvaten gespoten via een dun slangetje (katheter) dat tijdelijk in de bloedvaten geplaatst wordt. De angiografie geeft informatie over de bloedvaten van de hersenen, de hals en de bovenste of onderste ledematen. Bij een onderzoek van de kransslagaders gaat het om een 'coronarografie' of 'coronaire angiografie'.

Waarom wordt een angiografie uitgevoerd?

Een angiografie kan uitgevoerd worden voor het opsporen van eventuele vernauwingen of zelfs verstoppingen van de bloedvaten, die behandeld kunnen worden door middel van PTA (Percutane Transluminele Angioplastie). Bij een bloeding kan een angiografie de mogelijke oorzaak van de bloeding opsporen en behandelen. Soms wordt het onderzoek uitgevoerd om de bloedvoorziening naar gezwellen te bestuderen.

Waarop moet u letten voor een angiografie kan uitgevoerd worden?

Meld bij de afspraak én aan de verpleegkundige voor het onderzoek indien er sprake is van:

  • Mogelijke zwangerschap
  • Contrastallergie (jodium)
  • Medicatiegebruik: overleg vooraf met uw behandelende arts. Vooral belangrijk is het effect op de bloedstolling (bloedverdunners).
  • Mastocytose
  • Mogelijke nierfunctiestoornissen
  • Diabetes en in het bijzonder medicatiegebruik met Metformine (Glucophage, Metformax en Methformine)
  • Ziekte van Kahler of Waldenström
  • Schildklierstoornissen

U moet minimaal 3 uur op voorhand nuchter blijven. Tot middernacht op de dag voor het onderzoek kunt u dus eten. De dag van het onderzoek mag u enkel wat drinken.

Bij twijfel of vragen kunt u altijd terecht bij uw arts.

Hoe verloopt de voorbereiding op een angiografie?

Voor het onderzoek krijgt u als kleding een speciaal hemdje. Het is ook belangrijk het onderzoek te starten met een lege blaas. U wordt in uw bed van de verpleegafdeling naar de angiokamer (speciale onderzoekskamer op de afdeling radiologie, 2e verdieping) gebracht.

In de angiokamer gaat u op uw rug op de onderzoekstafel liggen. De angiografieverpleegkundige zal de lies (meestal rechts) voor het onderzoek scheren en ontsmetten. Bij het onderzoek van hoofdbloedvaten wordt uw hoofd soms in een speciale hoofdsteun geplaatst. De radioloog zal u afdekken met steriele lakens en vervolgens een verdovingsprikje in de lies geven.

angiografie

angiografie uza

Hoe verloopt een angiografie?

  1. Een kleine werkbuis wordt in de liesslagader ingebracht.
  2. De radioloog zoekt specifiek de te onderzoeken bloedvaten op met de katheter, die opgeschoven wordt over een zeer dunne metalen draad (voerdraad). Dat is pijnloos.
  3. Het eigenlijke onderzoek start:
    • via de katheter wordt contrastvloeistof ingespoten
    • de röntgenfoto’s worden gemaakt

U kunt tijdelijk last hebben van een warmtegevoel en naargelang het onderzochte gebied van:

  • prikkelend gevoel
  • lichtflitsen aan 1 oog
  • duizeligheid

Tijdens het maken van de foto’s is het zeer belangrijk zo stil mogelijk te blijven liggen en eventueel zelfs de adem in te houden of niet te slikken. Na het onderzoek zal de radioloog de katheter met voerdraad en het werkbuisje verwijderen. De prikplaats wordt vervolgens minstens 10 tot 15 minuten stevig dicht gedrukt. U wordt dan teruggebracht naar de verpleegafdeling.

Wat zijn de mogelijke ongemakken en risico’s bij een angiografie?

Meestal zijn enkel de verdovingsprik voor het onderzoek en het afdrukken van de lies na het onderzoek onaangenaam. Soms kan de aangeprikte slagader ook nog wat pijnlijk zijn, maar in principe is het onderzoek verder pijnloos. Pijn bij het onderzoek kunt u altijd melden aan de onderzoeker. Verder kan het soms lange (stil)liggen ook ongemakkelijk zijn.

Bij inspuiten van contrast komen de volgende effecten veel voor: warmtegevoel, vreemde smaak in de mond of keel, soms tijdelijke misselijkheid. Zelden zijn er reacties die kunnen wijzen op een allergische reactie (roodheid, huidbobbels/zwelling, heesheid, benauwdheid, …) of schadelijke effecten op de nieren (vooral bij mensen met vooraf bestaande minder goede nierfunctie). In zeldzame gevallen kan er ook een nabloeding in de lies optreden.

Wat zijn de mogelijke bijwerkingen van IV contrast?

Moderne jodiumhoudende contrastmiddelen zijn veilige middelen, waarbij slechts zelden bijwerkingen voorkomen. Bij een allergische reactie op jodiumhoudende contrastmiddelen kunt u tijdelijk last hebben van:

  • niezen
  • papels (als een insectenbeet)
  • jeuk
  • benauwdheid
  • zwelling van keel/ogen/lippen

Als u weet dat u overgevoelig of allergisch bent aan deze middelen, moet u de verpleegkundige vóór aanvang van het onderzoek verwittigen.

Als u last hebt van jodiumallergie, worden contrastonderzoeken enkel onder strikte voorwaarden uitgevoerd, met behulp van medicatie die de overgevoeligheid voor jodium onderdrukt. De voorbereiding duurt dan 24 uur. Het onderzoek zelf zal in dat geval niet op dezelfde dag uitgevoerd kunnen worden.

Wat gebeurt er na een angiografie?

Vlak na het onderzoek moet u 4 uur plat blijven liggen. Om een nabloeding te voorkomen, vragen we u:

  • het been aan de aangeprikte kant niet te gebruiken (ook niet plooien).
  • het aanspannen van de buikspieren zoveel mogelijk te voorkomen (bijvoorbeeld niet overdreven hoesten of niezen, uitstellen toiletbezoek, enz.).

Na 4 uur is meestal bedrust tot de volgende ochtend aangewezen. Zelf autorijden de dag na het onderzoek is nog niet toegestaan. De eerste 3 dagen na het onderzoek moet u ook voorzichtig zijn met heffen en tillen.

Wanneer krijgt u de resultaten van een angiografie?

De röntgenfoto’s worden na het onderzoek door de arts-radioloog bekeken in een andere ruimte op een speciaal beeldscherm. Er zal een definitief verslag van het onderzoek gemaakt worden, dat naar de aanvragende arts zal worden opgestuurd. Deze arts zal met u de resultaten bespreken.

 

Deze informatie werd laatst aangepast op donderdag 08 maart 2018 - 10:03
Auteur(s): Team radiologie