Urineverlies en plasklachten bij vrouwen

In het UZA kan je terecht voor de diagnose en behandeling van ongewenst urineverlies en plasklachten.

Synoniemen

Urine-incontinentie bij vrouwen

Wat is urineverlies bij vrouwen?

Bij urineverlies gaat het over elk onvrijwillig en ongewenst verlies van urine. Volgens recente cijfers komt het voor bij 25 tot 45% van de vrouwen.

Soorten
Er zijn verschillende vormen van ongewenst urineverlies of incontinentie.
Stressincontinentie of inspanningscontinentie: Hierbij werk het afsluitmechanisme onvoldoende goed waarbij mensen urineverlies ervaren op momenten dat de druk in de buik toeneemt. Dit wil dus o.a. zeggen bij hoeste, niezen, heffen, sporten,…
Aandrangincontinentie past vaak binnen de aandoening “overactieve blaas”. Hierbij werkt de blaasspier te krachtig en onvrijwillig. Je krijgt een plotse en overheersende aandrang om te plassen. Deze drang is zo aanwezig dat andere dagelijkse bezigheden moeten gestopt worden. Soms is het zo krachtig dat men niet kan ophouden en urineverlies heeft voor het toilet wordt bereikt.
Gemengde incontinentie is een combinatie van de twee bovenstaande types.
Oorzaken en risicofactoren
Bij een groot aantal mensen wordt geen onderliggende ziekte of aandoening gevonden.
Mogelijke factoren die de aandoening erger kunnen maken zijn:
Onvoldoende sterke bekkenbodem spieren
Roken
Ongezonde eet- en drinkgewoonten
Overgewicht
Fysiek zwaar werk of hobby
Meerdere zwangerschappen en bevallingen
…
Het is belangrijk om de oorzaak na te kijken aangezien er soms wel onderliggende aandoeningen kunnen gevonden worden:
Verzakking van de bekkenorganen
Urineweginfecties
Urinewegstenen
Andere kwaadaardigheden in de urineweg
Symptomen van urineverlies
Er is ongewenst urineverlies. Wanneer dit gepaard gaat met forse pijn of bloed in de urine, kan dit een ernstige oorzaak hebben en moet je sneller contact opnemen met de huisarts of uroloog.
Incontinentie heeft een grote impact op het leven en veel negatieve effecten op lange termijn: huidafwijkingen, valrisico, angst en depressie, risico op afwezigheid, …

Diagnosestelling van urineverlies

In eerste instantie zal er een gesprek met de uroloog of urogynaecoloog plaatsvinden. Jouw arts zal het type urine-incontinentie vaststellen en zo nodig verder onderzoek opstarten.

Vaak is dit verder onderzoek beperkt en weinig ingrijpend:

Urineanalyse om ontsteking uit te sluiten
Plastest
Vaginaal onderzoek om prolaps uit te sluiten en om de kracht van de bekkenbodemspieren na te gaan.
Invullen van vragenlijsten

Soms is echter meer gevorderd onderzoek nodig:

Cystoscopie: Dit is een onderzoek om de binnenkant van de plasbuis en de blaas te bekijken. Het onderzoek vindt plaats onder lokale anesthesie met een verdovende gel. Na inbrengen van de gel wordt een dunne flexibele camera in de blaas gebracht en wordt enkele minuten in de blaas gekeken naar onderliggende aandoeningen.
Urodyamisch onderzoek: Dit is een onderzoek om de blaasfunctie te meten. Een dunne blaassonde wordt via de plasbuis in de blaas gebracht en een kleine ballon wordt via de aars in de endeldarm gebracht. Via deze twee meetsondes, kan de werking van de blaas worden nagekeken tijdens de fase van blaasvulling en tijdens het plassen. Het onderzoek gebeurt onder lokale anesthesie, u dient niet nuchter te zijn, het onderzoek neemt ongeveer 30 minuten in beslag.
Bekkenbodemechografie: Bij dit onderzoek wordt een echokop tegenaan de schaamlippen gezet. Het is dus geen inwendig onderzoek. Met deze echo kunnen de bekkenbodemorganen en -spieren in beeld gebacht worden om eventuele oorzaken vast te stellen en behandelingsopties verder te sturen.

Behandeling van urineverlies

Het eerste contact in het UZA vindt plaats via de uroloog of urogynaecoloog. In het UZA zijn er urologen die specifiek bezig zijn met vrouwelijke incontinentie en zijn er gynaecologen die verder opgeleid zijn om vrouwelijke incontinentie en verzakking van de bekkenbodem te behandelen.
Na verder onderzoek word je vaak verwezen naar de bekkenbodemkinesitherapeut om de aandoening te behandelen.
Soms zijn er echter medicamenteuze of operatieve behandelingen noodzakelijk, die uitgevoerd zullen worden en verder zullen opgevolgd worden door de uroloog of urogynaecoloog.

Klinische studies

Elk jaar nemen er in het UZA heel wat patiënten deel aan klinisch onderzoek via de dienst waar ze behandeld worden. Zij worden door hun arts gevraagd om hieraan eventueel deel te nemen. Soms zijn er echter ook studies waarvoor gezonde vrijwilligers gezocht worden.

Bekijk of er lopende klinische studies zijn