Rectopexie

Wat is het doel van een rectopexie?

In de pelvis, het kleine bekken, liggen verschillende organen (blaas, vagina, baarmoeder, darm) die ondersteund en op hun plaats gehouden worden door spieren en ander steunweefsel. Ouder worden, te hard persen bij het maken van stoelgang en zware of snel op elkaar volgende bevallingen zijn enkele factoren die spieren en het ander ondersteunende weefsel kunnen doen verslappen of beschadigen. Hierdoor is de ondersteuning van de bekkenbodemorganen onvoldoende waardoor een of meerdere organen verzakken. Dit kan vervolgens leiden tot klinische symptomen zoals pijn, zwaartegevoel, nood tot hard persen, verstopping voor ontlasting (constipatie) en/of ongewild stoelgangverlies.

Met de ingreep herstellen we de anatomie grotendeels met de verwachting dat hierdoor de klachten zullen verminderen of volledig verdwijnen. Na de ingreep verwachten we meer dan 70% verbetering van de symptomen.

Hoe bereid je je voor?

Voor deze behandeling word je 1-2 dagen opgenomen.

• Je wordt de dag van de ingreep opgenomen.
• Een Cleen lavement wordt op de verpleegafdeling toegediend zodat de endeldarm leeg is voor de ingreep.
• Je volgt de richtlijnen met betrekking tot nuchterheid voor de ingreep en medicatie zoals meegegeven op preoperatieve raadpleging anesthesie. 

Hoe verloopt een rectopexie?

De robotische ingreep gaat door in de operatiezaal onder volledige narcose en duurt gemiddeld twee uur. Meer informatie over het verloop van een operatie kan je terugvinden op de pagina 'Je wordt geopereerd'.

Wat gebeurt er na een rectopexie?

• Je wordt wakker gemaakt op de operatiezaal en verblijft daarna een tweetal uur op de ontwaakzaal vooraleer je naar de verpleegafdeling wordt gebracht.
• Na de ingreep blijf je meestal één nacht in het ziekenhuis. In overleg kan je eventueel de dag van de operatie het ziekenhuis verlaten.
• Indien er een gecombineerde ingreep plaatsvindt zoals bijvoorbeeld het verwijderen van de baarmoeder of ingreep aan de blaas of plasbuis verblijf je meestal twee nachten in het ziekenhuis. Je hoeft geen ontlasting te hebben gemaakt voor ontslag, dit komt meestal na een paar dagen. Het is aan te raden om een stoelgangsverzachter te nemen de eerste dagen na de ingreep en deze zeker te blijven nemen na de ingreep als je deze al nam.
• Je thuismedicatie wordt herstart. Pijnmedicatie en antitrombose spuitjes worden toegediend tijdens de hospitalisatie en voorgeschreven voor thuis.

Wat zijn mogelijke klachten of complicaties?

Je kan je tot een aantal dagen na de ingreep opgeblazen voelen met een druk aanwezig in de onderbuik. Ook schouderpijn kan voorkomen na de ingreep en verdwijnt spontaan na een tweetal dagen. 

Mogelijke complicaties na een rectopexie zijn onder andere een nabloeding, infectie, problemen ter hoogte van de wondjes, tijdelijke plasproblemen of een vertraagde darmwerking. Zeldzaam kunnen er letsels optreden aan omliggende organen zoals darm, blaas, urineleider of bloedvaten. Ook trombose of longembolie behoren tot de zeldzame risico’s van elke operatie. Bij gebruik van een matje (mesh) bestaat er uitzonderlijk een risico op infectie of verplaatsing van het matje.

De meeste patiënten herstellen zonder belangrijke problemen. Ernstige complicaties komen weinig voor, maar het blijft belangrijk om waakzaam te zijn voor alarmsignalen. 

Bij bloedverlies langs de aars, bij de ontlasting, vagina, toename van pijn, koorts, algemeen onwelzijn moet je contact opnemen met jouw behandelend arts, huisarts of spoedgevallen.

Complicaties worden, afhankelijk van de ernst, behandeld met medicatie, bijkomende onderzoeken, een opname of uitzonderlijk een bijkomende ingreep. 

Hoe verloopt de opvolging?

Je krijgt een afspraak bij jouw behandelend arts drie weken na de ingreep. Het verdere opvolgtraject wordt dan verder bepaald met een gestandardiseerde afspraak één jaar na de ingreep. 

Indien je meedoet aan de M2R2-studie, een multicentrisch project waarbij de langetermijn resultaten van de ingreep worden nagegaan, dan blijven deze afspraken maar krijg je op zes tijdstippen na de ingreep (3 maanden, 1 jaar, 2 jaar, 3 jaar, 4  jaar, 5 jaar) ook een vragenlijst toegestuurd die peilt naar jouw welbevinden en klachten. Er wordt aangespoord tot maken van een afspraak bij nieuwe klachten/symptomen. Meestal ben je volledig hersteld zes weken na de ingreep.

Wat zijn alternatieve behandelingen?

Een zakking van de bekkenbodemorganen is vaak complex met verschillende mogelijke symptomen als gevolg en wordt dan ook besproken op het wekelijks multidisciplinair Klein Bekken Kliniek overleg. Daarbij zijn een gastro-enteroloog, abdominaal chirurg, uroloog, gynaecoloog en bekkenbodemfysiotherapeut aanwezig. Iedereen beoordeelt het dossier vanuit zijn opleiding en expertise. De verdere stappen en mogelijke behandelingen worden met jou besproken. 

Zo kan bijvoorbeeld een geïsoleerde rectocele, waarbij de darm naar de vagina zakt, behandeld worden met een posterieure colporafie (operatie waarbij de achterwand van de vagina wordt verstevigd) via vaginale weg door de gynaecoloog of via een robotoperatie (rectopexie) door de abdominale chirurg. Iedere techniek heeft zijn voor- en nadelen. De uiteindelijke beslissing wordt in gezamenlijk overleg met jou gemaakt.