Hallux rigidus
Een hallux rigidus is een aandoening gekenmerkt door de slijtage van het kraakbeen aan het grote teengewricht (het MTP-gewricht).
Synoniemen
Wat is hallux rigidus?
Een hallux rigidus is een aandoening gekenmerkt door de slijtage van het kraakbeen aan het grote teengewricht. Dit is slijtage van het gewricht van de grote teen (het MTP-gewricht), waardoor de teen stijf wordt en minder goed kan buigen. Het is een vorm van artrose die pijn en bewegingsbeperking veroorzaakt, vooral bij lopen, rennen of het dragen van schoenen.
Oorzaken
Hallux rigidus ontstaat vaak door veroudering en slijtage van het kraakbeen. Andere oorzaken zijn een eerdere blessure of fractuur van de teen, aangeboren afwijkingen van het gewricht, overbelasting, reuma of een afwijkende voetstand. Erfelijke aanleg kan ook een rol spelen.
Symptomen
Patiënten ervaren pijn en stijfheid in het gewricht van de grote teen. De pijn is vooral aanwezig bij het afwikkelen van de voet tijdens het lopen. Er kan zwelling en verdikking van het gewricht ontstaan, evenals eeltvorming aan de bovenkant van de teen. In ernstige gevallen is de beweging van de teen vrijwel onmogelijk.
Diagnosestelling
De arts onderzoekt de teen en beoordeelt pijn, bewegingsbeperking en zichtbare veranderingen. Röntgenfoto’s laten de mate van kraakbeenslijtage, botwoekeringen en standafwijkingen zien, wat helpt bij de planning van behandeling.
Behandeling en nabehandeling
Behandeling
Conservatieve behandeling bestaat uit pijnstilling, orthopedische schoenen of zolen, en fysiotherapie om de mobiliteit te behouden. Bij ernstige klachten kan een operatie nodig zijn, zoals het verwijderen van botwoekeringen (cheilectomie) of een gewrichtsvervangende ingreep.
Nabehandeling
Na een operatie volgt een periode van rust, geleidelijke belasting en fysiotherapie om de beweeglijkheid en spierkracht van de voet te herstellen. Herstel duurt meestal enkele weken tot maanden, afhankelijk van de ernst van de artrose en de ingreep.
