Elleboogartrose
Als kraakbeen ziek of aangetast is door slijtage, een oud ongeval, reuma of een andere gewrichtsontsteking, ontstaat er artrose.
Wat is elleboogartrose?
Elleboogartrose is slijtage van het ellebooggewricht waarbij het kraakbeen dunner wordt. Hierdoor bewegen de botten minder soepel en kunnen pijn, stijfheid en verminderde functie ontstaan. Het komt minder vaak voor dan artrose in knie of heup.
Oorzaken
De meest voorkomende oorzaak is veroudering en natuurlijke slijtage van het kraakbeen. Ook eerdere elleboogblessures, zoals breuken of luxaties, langdurige overbelasting van het gewricht of ontstekingsziekten zoals reuma kunnen artrose veroorzaken.
Symptomen
Belangrijke klachten zijn pijn bij bewegen, vooral bij tillen of draaien van de arm. De elleboog kan stijf aanvoelen, waardoor het moeilijk is de arm volledig te strekken of te buigen. Soms ontstaan zwelling, krachtsverlies of knarsende geluiden bij beweging.
Diagnosestelling
De arts stelt de diagnose op basis van het klachtenpatroon en lichamelijk onderzoek. Röntgenfoto’s laten de mate van kraakbeenverlies en eventuele botveranderingen zien. Soms wordt aanvullende beeldvorming, zoals een CT-scan of MRI, gebruikt om de toestand van bot en weke delen te beoordelen.
Behandeling en nabehandeling
Behandeling
Behandeling is meestal gericht op pijnvermindering en behoud van functie. Mogelijke opties zijn fysiotherapie, aanpassing van belastende activiteiten, pijnstillers of ontstekingsremmers. In ernstige gevallen kan een operatie, zoals een elleboogprothese, nodig zijn.
Nabehandeling
Na een operatie of bij langdurige klachten is oefentherapie belangrijk om de beweeglijkheid en kracht van de elleboog te behouden. Tijdige behandeling kan verdere slijtage vertragen en de functie van de arm verbeteren.
