Enkelbreuk
Een enkelbreuk is een breuk van één of meerdere botten in het enkelgewricht, meestal van het scheenbeen (tibia), kuitbeen (fibula) of het sprongbeen (talus).
Synoniemen
Wat is een enkelbreuk?
Dit is een breuk van één of meerdere botten in het enkelgewricht, meestal van het scheenbeen (tibia), kuitbeen (fibula) of het sprongbeen (talus). Het kan variëren van een eenvoudige scheur tot een complexe breuk met meerdere botstukken en gewrichtsinstabiliteit.
Oorzaken
Enkelfracturen ontstaan vaak door een val, draaibeweging of direct trauma op de enkel. Sportblessures, ongelukken of een misstap kunnen de breuk veroorzaken. Bij ouderen met osteoporose kan een lichte val al leiden tot een fractuur.
Symptomen
Patiënten hebben pijn direct op de breukplaats, zwelling, blauwe plekken en soms een zichtbare standafwijking van de enkel. Lopen of staan is vaak onmogelijk. Bij open fracturen steekt het bot door de huid, wat een verhoogd infectierisico geeft.
Diagnosestelling
De arts onderzoekt de enkel op pijnpunten, zwelling en beweging. Röntgenfoto’s worden standaard gemaakt om de fractuur en eventuele verplaatsing van botstukken te beoordelen. Soms is een CT-scan nodig bij complexe breuken waarbij het gewricht is aangedaan.
Behandeling en nabehandeling
Behandeling
Behandeling hangt af van type en ernst van de fractuur. Eenvoudige en onverplaatste fracturen kunnen met gips of brace worden gestabiliseerd. Complexe of verplaatste fracturen worden vaak operatief behandeld met schroeven, platen of pinnen. Soms is het plaatsen van een tijdelijke externe fixator noodzakelijk om de zwelling te laten afnemen vooraleer een definitieve operatieve behandeling uitgevoerd kan worden.
Nabehandeling
Na behandeling volgt een periode van rust, geleidelijke belasting en fysiotherapie om kracht, beweeglijkheid en stabiliteit van de enkel te herstellen. Herstel duurt meestal enkele weken tot maanden, afhankelijk van ernst en leeftijd van de patiënt.
Klinische studies
Elk jaar nemen er in het UZA heel wat patiënten deel aan klinisch onderzoek via de dienst waar ze behandeld worden. Zij worden door hun arts gevraagd om hieraan eventueel deel te nemen. Soms zijn er echter ook studies waarvoor gezonde vrijwilligers gezocht worden.
