Springvinger
Een springvinger is een afwijking veroorzaakt door een ontsteking van de buigpezen van een vinger.
Synoniemen
Wat is een springvinger?
Een springvinger, ook wel ‘trigger finger’ genoemd, is een aandoening waarbij een vinger of duim blijft haken in geplooide positie of met een schokje strekt. Dit komt door een verdikking van de buigpees of een vernauwing van de peesschede waardoor de pees niet soepel kan bewegen.
Oorzaken springvinger
Een springvinger ontstaat door irritatie of overbelasting van de buigpees. Dit komt vaker voor bij mensen met herhaald handgebruik, diabetes of reuma. Soms is er geen duidelijke oorzaak.
Symptomen springvinger
Typische klachten zijn stijfheid of pijn aan de basis van de vinger, vooral ’s ochtends. Tijdens het buigen of strekken kan de vinger blijven haperen of in een gebogen stand blijven hangen. In sommige gevallen is een pijnlijke voelbare verdikking aanwezig aan de binnenzijde van de vinger of duim.
Diagnosestelling
De arts stelt de diagnose op basis van het klachtenpatroon en lichamelijk onderzoek. Beeldvormend onderzoek is meestal niet nodig.
Behandeling en nabehandeling
Behandeling
De behandeling hangt af van de ernst van de klachten.
Mogelijke behandelingen zijn:
- Rust en vermijden van overbelasting
- Ontstekingsremmende medicijnen of een injectie met corticosteroïden
- Een kleine operatie waarbij de peesschede wordt geopend om de pees weer vrij te laten bewegen
Nabehandeling
Na een injectie of operatie nemen de klachten meestal snel af. Beweging van de vinger wordt direct gestimuleerd om stijfheid te voorkomen.
Na de ingreep wordt een verband aangelegd dat 2 dagen dicht blijft. Nadien kan jij of jouw huisarts een kleiner verband of pleister aanbrengen. Je mag de vinger onmiddellijk na de ingreep bewegen. Na 2 weken verwijderen we de hechtingen en kan je jouw hand terug normaal gebruiken. Het verspringend gevoel is na de ingreep snel voorbij. Het litteken kan wel wat langer gevoelig blijven. Afhankelijk van de ernst van de ontsteking, treedt er bij sommige mensen langer zwelling en pijn op. Soms is kinesitherapie nodig om de vingermobiliteit verder te verbeteren. De meeste patiënten herstellen volledig en kunnen hun hand weer normaal gebruiken.
