Samen met het UZA verrees 25 jaar geleden ook de uitgestrekte tuin met parking rondom het ziekenhuis. Voor het ontwerp tekende de Schotense tuinarchitect Jacques Wirtz, die de UZA-tuin nog altijd als één van zijn paradepaardjes beschouwt.
'Mijn bedoeling was een groene omkadering te ontwerpen waarin de gebouwen als het ware zouden opgaan', herinnert hij zich. 'Dat heb ik gedaan door overal groene heuvels aan te leggen en de gebouwen zelf in een groen kleedje van beuken en klimplanten te hullen. Weinig ziekenhuizen zijn zo in het groen ingepakt als het UZA.' Voor de beplanting werd vertrokken vanuit inheemse soorten, zoals lindebomen, eiken, wilde appelaars, pruimelaars en bessenstruiken.
'Uitheemse soorten zijn wel mooi, maar resulteren al snel in een uitgesproken tuinlandschap', meent Wirtz. Bovendien kunnen ze nooit dezelfde kracht uitstralen als inlandse soorten. En die kracht was naar mijn gevoel nodig om te kunnen optornen tegen die robuuste gebouwen.'
Ook op de parking drukte Wirtz een geheel eigen stempel. Om het weinig opwekkende beeld van massa's keurig geordende auto's te vermijden, stapte hij bewust af van een gewone rechtlijnige parking. In plaats daarvan ontwierp hij een groene parking met niets dan gebogen lijnen. 'Ik wilde, hoe vreemd dat ook mag klinken, een parking met een intiem karakter aanleggen. Het resultaat is als het ware een landschap waar de auto's in verweven zijn.'
Wirtz is altijd geïnteresseerd gebleven in de verdere ontwikkeling van de UZA-tuin. 'Het is een stuk van mijn geestelijk patrimonium', besluit hij.